MRS. BLOESEM

MET DE BILLEN BLOOT

Tineke hier, vriendin van Stefan, moeder van

Jurre (12), Jente (4) & Ties (2).

Al denkt die laatste daar soms heel anders over ;-)

Mijn verhaal dan maar?

Al als klein meisje ontdekte ik dat 't leven vol verrassingen & mooie momenten zit, maar ook megahobbels & uitdagingen kent. Zorg, hulp, liefde & aandacht. Hoe fijn als je 't kunt geven.

Heb er altijd genoeg van op voorraad. Maar ik kwam erachter dat 't af en toe óók heel fijn is als je dat even kunt parkeren. Uren bracht ik al tekenend en knutselend op m'n kamertje door. Om iets te maken waarvan ik vaak geen idee had wat 't voor moest gaan stellen. En al die tekeningen en frutsels waren dus ook écht niet altijd een daverend succes op feestjes. Maar daar ging 't ook niet om.

Het werd mijn manier om de wereld, of althans de mijne, een klein beetje mooier te maken.

En nu vrees ik dat dat nooit over is gegaan.

Yep, ik ben een maker.

Al wist ik lange tijd niet wat ik daarmee moest. Breien, naaien, lampen maken, meubels opknappen, tekenen, kalligrafie & letteren, allemaal even leuk. Dingen maken waar anderen blij van worden.

Achter de schermen ja, totaal onzichtbaar buiten beeld. Gevalletje koudwatervrees eerste klas. Onzeker, bang, stel dat (nou, inderdaad; dat wat?!). Je zou toch denken dat je daar op een gegeven moment overheen groeit. Want hé...túúrlijk wilde ik graag mooie dingen maken, maar veel liever nog wil ik 't plezier daarvan delen. Anderen óók iets leren te maken. Voorzichtig startte ik met wat workshops en dat vond ik 'n partijtje leuk. De zoektocht naar 'n workshopruimte kon beginnen, want: ik wil meer, vaker & beter!

Gaat lekker dus?

Die workshopruimte vond ik, of eigenlijk: creëerde ik gewoon door bergen rotzooi van zolder te slepen in de oude boerderij. Die van mijn ouders wel te verstaan. Oud & tikkie achterstallig onderhoud (lees: authentiek), dus voor mij een prima plek; m'n thuis. Maar voor ik goed en wel die ruimte in kon luiden werden we geconfronteerd met 'n persoonlijke uitdaging in ons gezin:

de diagnose van onze dappere meisje Jente. Deed iemand nou gewoon 't licht uit? Wat?! Als een malle zocht ik naar de lichtknop.'t Duurde even voordat ik me besefte dat 'je hart volgen' een enorm cliché is. En clichés heel erg waar zijn. Ik wist allang wat geluk voor mij inhield, daarvoor hoefde ik niet ver te zoeken. En 't was helemaal niet grappig dat iemand daar nu aan ging zitten rotzooien.

Als 2 topsporters ging bij ons de focus volledig op wat zou komen. Al 't andere was voor de pot 'Minder Belangrijk', die zich in rap tempo vulde.

Ja, maar dat gaat 'm dus niet worden. Wat minder belangrijk? Zorgen dat je je zorgen kunt parkeren & sterk kunt blijven staan? Ook kiezen voor jezelf, voor positiviteit & dingen die energie geven?

Zoals 'werk' bijvoorbeeld? Ja, ’t kan. Je kunt als er iets gebeurt in je leven alles volledig in 't teken stellen van bijv. ziekte of zorg en je suf blijven piekeren. Óf je pikt er al 't mooie uit en gaat als de donder aan de gang om nu dan ook maar 'ns écht die stapels dromen & plannen, die op de plank liggen te verstoffen, te gaan leven. Ik kies graag voor 't laatste.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat als?

Want wat nou als je mondhoeken omhoog krullen bij 't idee dat je mensen mee kunt nemen om iets nieuws te leren, om ze te helpen om óók even uit hun hoofd te gaan en ze te helpen iets te maken waarvan ze zelf niet wisten dat ze 't konden? Hoe gaaf is 't als je zoveel energie en voldoening krijgt om niet alleen jouw wereld een beetje mooier te maken met alles waar je hart en ziel in stopt? Als je iemand voor heel even stil kunt laten staan bij al die godvergeten kleine momentjes, ze te vieren en koesteren & om dat wat je raakt te mogen delen? Tjsa, dan ga je!

Studio Bloesem 2.0 is een feit: een creatieve plek voor allerlei moois. Een plek waar je niet hoeft te haasten, waar je mag ontdekken en kunt maken. Waar je aan kunt schuiven om iets te leren of vanuit je luie stoel kunt meelezen. Waar niets hoeft en alles mag. Een plek waar niemand gek op kijkt van uitpuilende kasten vol stofjes, garens & mooi papier. Waar rotzooi schatten zijn. Een plek voor inspiratie, voor samen. Maar vooral ééntje om je te laten beseffen dat je mag genieten van de simpele dingen van alledag.

Want we weten toch allemaal dat dat lang niet altijd vanzelfsprekend is!

- x -